Hani ölmek istersin, ölemezsin, yaşamak istersin doyasıya, ölümün olur aşkın. İşte tam olarak o anlardan birindeyim. Hayır, aşık değilim. Henüz değil. Bu zamanlarda okumak isterim, yazamam. Yazarsam, çiziktirirsem bir yerlere de, okuduğumu anlayamam. Ama ben yazacağım. Yazmak daha güzel. Yazmak daha kolay. Yazarken benim. Başkası değil. Aslında tam da başkasının yerine geçmem gereken zamanlar bence. Zamanı gelince, yapmak zorunda olduğum şeyi yapacağım. Tek bir düşmanım var, Başkasını da aratmaz zaten. Arkadaşlarımı, zamanımı, bulunmak istediğim yeri benden alıyor. Geri verecek mi ? Orası tartışılır işte. Bu sene, ölmek isteyip ölmeyeceğim, neden diye bağırıp cevap alamayacağım bir sene olacak. Ölümün kendisiyle tanışmaya hazır mısınız? Bence çoktan anlayanlar var bile. Kendimde olamayacağım, zamanımı kullanamayacağım. Bu seneki düşmanım da TEOG. 

     Merhaba 2003'lüler, 2004'lüler ve hepimizi uzaktan izleyen diğerleri.

     HEY! Bu sene kurban biziz. Eeee? Hazır mıyız? Baş ağrılarına , ağrı kesicilere, sınırsız soru bankalarına, deli gibi gireceğimiz derslere, ölü gibi çıkacağımız matematiğe. Ben değilim. Sonunda kurbanlık koyun gibi geldiler bizim de üstümüze. '' Bu sene geçse de, kurtulsak.'' 

     GELİYOR EN BÜYÜK DÜŞMANIMIZ DOSTLAR, HAZIRLANMAK BİZİM ELİMİZDE.

           Sonuç olarak, ben de ineğim. Daha yüksek puanlı bir sene olsun hepimiz için, ne diyelim? 

         Hey, seneye görüşürüz 7'ler!